
Op zaterdag 24 februari 2007 was het weer zover! Onze tweede groepsontmoeting met weer een tal van nieuwe gezichten. Maar deze keer had onze samenkomst een échte betekenis! Niet enkel nieuwe mensen leren kennen of amusement maken, neen! Hier was het de bedoeling om Natalia op 21 april 2007 een onvergetelijke terugkomst te bezorgen in de Lotto Arena te Antwerpen.
Vooraf waren al heel wat voorbereidingen gebeurt: er werden ideeën binnen gesprokkeld, enkelen onder ons zorgen voor de attributen die we nodig hadden om alles perfect af te werken, ...
Er werd rond de middag afgesproken in het station van Blankenberge. Traditie getrouw overliep Silke alle namen en konden we eerst onze buikjes gaan vullen in het station restaurant.
Na daar lekker gegeten, gedronken (wat voor een iemand onder ons 'alles terug uitspuwen' betekende) en een spandoek slogan gekozen te hebben, konden we vertrekken richting bowling. Daar aangekomen stonden we voor gesloten deuren!
Conclusie: we waren te vroeg. Even wachten dan maar en om ons nuttig te houden, hebben we de groepsfoto's genomen. Uiteindelijk zijn we toch binnengelaten. De verrassingsdoos werd bovengehaald waar voor iedereen wat wils inzat! Iedereen werd tevreden gesteld dus konden we beginnen waarvoor we gekomen waren.

Sommigen onder ons zijn meteen aan de slag gegaan met meten & tellen hoe groot ieder lettertje mocht zijn op de spandoek, anderen hebben dan weer eerst een balletje gesmeten. Na het bowling amusement is de volledige groep de harde werkers gaan vergezellen om alles tot een goed einde te brengen!
Kleurtjes werden gekozen, alles werd in potlood getekend en zo konden de eerste letters geverfd worden. Alles vlotte heel goed, zoals een team werd te werk gegaan! Iedereen deed wat hij/zij kon en zo was iedereen tevreden.
Uiteindelijk werd het doek drooggeschud op de tonen van 'Fragile not broken' & 'Risin''.
Alles werd opgeruimd & netjes achtergelaten. Iedereen nam iets mee richting huis.
Uiteindelijk werd alles terug meegebracht op 21 april naar Antwerpen. Hoe we alles zouden uitwerken was nog niet duidelijk omdat de Lotto Arena een compleet nieuwe zaal was en niemand er dus een idee van had wat we waar zouden kunnen ophangen. De eerste ontgoocheling kregen we al toen we al onze ballonnen moesten afgeven nog voor we het gebouw binnen mochten. Maar hierdoor konden ze onze avond niet verpesten, we hadden nog meer in petto.
Eens we binnen konden in de zaal, konden we eraan beginnen. Iedereen had zijn/haar eigen taak en vloog er meteen in! Een team op het middenplein deelde blaadjes uit en legde uit wat ermee moest gebeuren. Een ander team trok meteen richting balkon waar gekeken werd hoe ze het spandoek zouden kunnen ophangen. Security mensen werden in geschakeld om te zien of alles te controleren
Uiteindelijk was alles in orde, het spandoek was goed zichtbaar, alle blaadjes waren uitgedeeld & we konden ons klaarmaken voor het grote moment. Tijdens de geweldige intro kreeg ik de melding dat het spandoek enkele mensen hinderde en toen ik mij omdraaide, zag ik die naar beneden vallen. Maar toch waren we vastbesloten dat Natalia onze gigantische spandoek te zien zou krijgen en een reactie zou geven.
Tijdens de pauze zijn we onze spandoek terug gaan halen. Deze lag verborgen in een klein kamertje we en namen die mee naar beneden, helemaal vooraan het middenplein. Daar spraken we de security mensen aan maar het was totaal verboden om die ook maar eens in de lucht te steken. Uiteindelijk werd Jan Van Esbroeck (dé grote baas van het sportpaleis) opgemerkt in het publiek. Die liet ons weten dat het wél even mocht, als de zaallichten aanlagen. De security mensen moesten daar dus tevreden mee zijn en ons een teken geven wanneer het mocht.
Of dit allemaal gelukt is, kunt u bekijken in onderstaand filmpje.
Bekijk hier de sfeerbeelden van het maken van het spandoek. Bekijk hier de sfeerbeelden van het optreden.